POWRÓT NA RYNEK PRACY PO URLOPIE MACIERZYŃSKIM – SZANSA CZY PUŁAPKA?

Powrót na rynek pracy po urlopie macierzyńskim lub wychowawczym to jedno z największych wyzwań, z jakimi mierzą się obecnie kobiety. Mimo posiadania wysokich kwalifikacji, ogromnego zaangażowania i determinacji, wciąż napotykają na bariery, które mają niewiele wspólnego z ich kompetencjami. Z rozmów z kandydatkami i doświadczenia rekrutacyjnego wiem, że powrót do pracy po przerwie związanej z macierzyństwem nadal bywa pełen trudności, stereotypów i niedopasowań systemowych.

Rekrutacja a macierzyństwo – pytania, które nie powinny paść

Kobiety uczestniczące w procesach rekrutacyjnych po urlopie macierzyńskim często zgłaszają, że nadal standardem są pytania o:

• liczbę dzieci,
• plany związane z powiększeniem rodziny,
• organizację opieki nad dzieckiem w przypadku choroby.

Tymczasem takie pytania są nie tylko nieetyczne, ale często też niezgodne z przepisami prawa pracy. A jednak cały czas pojawiają się „między wierszami” lub jako forma „luźnej rozmowy”. W efekcie kobiety po urlopie macierzyńskim lub wychowawczym mają poczucie, że muszą udowodnić więcej niż inni kandydaci – tłumaczyć się z luk w CV, przekonywać o swojej dyspozycyjności i lojalności.

A jakie są fakty?

• Wskaźnik zatrudnienia matek dzieci w wieku 1–3 lata jest o ponad 20 punktów procentowych niższy niż wśród ogółu kobiet w wieku 25–49 lat.
• W Polsce jedynie 7,5% matek korzysta z pracy w niepełnym wymiarze godzin. W krajach Europy Zachodniej ten odsetek sięga nawet 60%.
• Zaledwie 25% dzieci w wieku 0–3 lata objętych jest opieką instytucjonalną – to ogromna bariera powrotu kobiet do pracy.
• Matki mają o 6 punktów procentowych niższy wskaźnik zatrudnienia niż kobiety bez dzieci.

Te liczby mówią jasno – coś nie działa. Potrzebujemy realnych rozwiązań, które ułatwią kobietom powrót na rynek pracy.

Niedobór pracowników a marnowany potencjał

Paradoksalnie, wielu pracodawców podkreśla dziś, jak dużym problemem jest niedobór pracowników. Dlaczego więc tak często ignoruje się potencjał kobiet wracających z urlopu macierzyńskiego? Dlaczego zamiast wspierać ich powrót do pracy, stawia się im dodatkowe przeszkody?

Pamiętajmy, że każda kobieta, której nie pozwolimy wrócić do życia zawodowego, to nie tylko:

• stracony potencjał firmy,
• brak składek w systemie emerytalnym,
• wykluczenie z aktywności zawodowej,

ale też koszt społeczny, który ponosimy wszyscy.

To nie tylko kwestia równości. To kwestia odpowiedzialności.

Jeśli zależy nam na zrównoważonym rynku pracy, to musimy przestać traktować przerwy związane z macierzyństwem jako „problem”, a zacząć je postrzegać jako naturalny etap życia zawodowego. Kluczem są:

• elastyczne formy pracy,
• lepszy dostęp do opieki żłobkowej,
• zmiana kultury organizacyjnej w firmach,
• rekrutacja oparta na kompetencjach, nie uprzedzeniach.

Powrót matek na rynek pracy to wspólny interes. Dla kobiet, dla firm i dla całego społeczeństwa.